Στίχοι

  • Τετραγωνισμένα Φύλλα

    Τετραγωνισμένα φύλλα
    φύλλα πουλημένης έκφρασης
    φιγουράρουν αποβλακωτικά
    πίσω από πάγκους
    με χυμένα σκουπίδια
    Έγινε το rock στίβες αποτσίγαρων
    από πελάτες pub
    που τραβολογιούνται
    από χιλιοτυπωμένες φάτσες
    λόγια και παραγγελιές
    για κανάλια φυγής
    Ταβέρνα , καφετέρια , pub
    στρατόπεδο , σπίτι
    Πάλι απ` την αρχή.
    Κόλλησαν όλα στο μυαλό μου
    σαν χυμένοι καφέδες
    ξεραμένοι στα ίδια
    και τα ίδια
    λουστραρισμένα τραπεζάκια.
    Έμποροι μεταπουλούν
    την ευχαρίστηση
    με δόσεις άφιλτρων χειμάρρων κοροϊδίας
    σ' αντάλλαγμα χρυσάφι
    και πιοτό για παραλλαγή
    Ο χοντρός με την κοιλιά
    με λιγουρεύεται
    πίσω απ` τον πάγκο
    ασθμαίνοντας μια ανάγκη μου
    κολλημένο κατοστάρικο
    στη γυαλιστερή καράφλα του.
    Ένα τσιγαράκι ρε φίλε.
    Ένα τσιγάρο ακόμη.
    Να το κόψω.
    Να κόψω τον πονοκέφαλο
    που τσεκουρώνει ύπουλα
    το κανάλι των σπερμάτων.
    Φαντάρια με μπλουζάκια
    παρελθοντολογικών νοήσεων
    μηρυκάζουν χαμένες ανάσες
    μέσα σε στενά μπλού-τζιν
    που ξεβάφουν
    αίμα και θειάφι.

    Ξεράσματα ποτάσας
    ζητούν κατοικία
    ζάχαρες λύτρωσης
    μιλώντας για κόσμους
    γαλήνιους , μπατσοφορεμένους
    με περιπολικά
    σε περιπολίες στα στέκια
    που αλήτες αλλάζουν
    την πορεία στο αίμα τους.

    Να θυμηθείς να παραβγούμε
    στο τρέξιμο
    σε μια έρημη αμμουδιά ρε
    με πεθαμένα κοχύλια,
    να ξεφυσίσουμε
    νικοτίνη και σιχαμάρα
    στα σπλάχνα τους
    να τα θάψουμε βαθιά
    να ουρλιάξουμε
    ματώνοντας το λαιμό μας
    για όλα τα χαμένα βράδια μας
    Νεκροκεφαλές σε μηχανάκια
    ψάχνουν σάρκα
    απ` τη σάρκα μας.
    Ξεράθηκαν τα χείλη μας
    μιλώντας για τα ίδια
    και τα ίδια
    και σύ κοριτσάκι
    να μην έχεις καταλάβει τίποτα
    Πάντα να φεύγεις μακριά
    ξεπουλώντας , αυνανίζοντας
    όλα τα βράδια που σου χάρισα
    με το κορμί μου , με τα χείλη μου
    σ` όλες τις μασημένες σεμνότητες
    των ιριδικών καταπιέσεων.
    Να σε σεριανίσω σ`όλους τους τάφους
    που λυτρώθηκαν
    φτωχοί αυτόχειρες
    στρατιώτες εικοσάχρονοι
    με μελανιασμένες κατανοήσεις. επιστροφή
  • Ξανθό στο μαυροκόκκινο

    Σαν άνεμος βημάτιζες
    στου πλήθους τη φωνή
    σαν άνεμος κυμάτιζες
    σαν σημαία μαυροκόκκινη

    Εκεί σε γνώρισα κορίτσι μου γλυκό
    έμοιαζες πολύχρωμο λουλούδι σε γκρεμό
    δάκρυγόνα σκόρπαγαν τον πανικό
    έπεσες λιπόθυμη κι από πάνω σου εγώ.

    Φώναζα στο πλήθος μη σε πατήσει
    εκείνη την ώρα μετράει ποιος θα ζήσει

    Σε έχασα μέσα στη φωτιά
    δεν σε ξανάδα ποτέ πια
    θα σε θυμάμαι
    αγάπη μου γλυκιά
    να μου λες
    η αγάπη είναι πιο βαθιά

    Βία στη βία
    μοναξιά
    στους φυλακισμένους λευτεριά

    Τα ξανθά μαλλιά σου
    ήτανε λυτά στην άσφαλτο
    οι αύρες και τα ΜΑΤ λιγάκι παρακάτω
    φωνές ακούγονταν από μακρυά
    κι εσύ ούρλιαξες μέσα στη νυχτιά
    "πρόσεξε αδελφέ μου, πρόσεξε μονάκριβέ μου"

    Ιδρωμένος σε έκρυψα στου φόβου τη σκιά
    κι ήσουνα αγάπη μου τόσο μα τόσο γλυκιά. επιστροφή
  • Μαύροι κύκλοι

    Μαύροι κύκλοι σιωπής
    απλώνονται στα μάτια σου
    κοιτάς απ` το παράθυρο
    τη νύχτα που παγώνει

    Χαμένα όνειρα ζωής
    ανάσας κι ηδονής
    μιλάς με τη σκιά σου
    στη γωνιά της ερημιάς σου.

    Ακατανόητες κραυγές σε λεωφόρους
    χαραγμένα συνθήματα από εμπόρους
    φωτιά, σπασμένες βιτρίνες
    την ευτυχία μας μη και την είδες.

    Άρχισε να βρέχει
    ο χρόνος να τρέχει
    προβολείς μας κυνηγούν
    αστέρια μας πετροβολούν
    Ένοχοι χωρίς αιτία
    στων πολέμων τη βία
    και σκυλιά και αφεντάδες
    τα όνειρά μας μη και τα δες επιστροφή
 
Loading...