ΠΑΝΙΝΕΣ ΚΟΥΚΛΕΣ

Αποφάσισα να τα παρατήσω λοιπόν. Εκεί επάνω ήρθε η πρόταση από το Μάνο Ξυδού για την ΕΜΙ. Εξέθεσα τις απόψεις μου και οι συζητήσεις κράτησαν οκτώ μήνες μέχρι να διαπιστώσω τις καλές προθέσεις και είδα ότι είχαν λόγο. Ζήτησα διακριτικότητα, όχι διαφημίσεις, όχι φανφάρες, να σεβαστούν την ιδιαιτερότητα του λόγου και της μουσικής μου. Έκανα τραγούδια με τις συνθήκες που ήθελα και ξεκαθάρισα στους δημοσιοσχεσίτες ότι δε πάω σε τηλεοπτικές εκπομπές που δε γουστάρω και ραδιόφωνα που δεν θα μπορώ να μιλάω ελεύθερα.

Το cd "ΠΑΝΙΝΕΣ ΚΟΥΚΛΕΣ" κυκλοφόρησε το 1997 κι εγώ ήλπιζα σε μια νέα αρχή όπου θα μπορούσα παράλληλα να παρουσιάσω τις προηγούμενες δουλειές μας στο πλατύ κοινό και συνάμα να περάσουμε μηνύματα αλληλεγγύης και συσπείρωσης στο κόσμο για τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας μας.. "Ο ΚΑΒΑΛΑΡΗΣ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ" ένα τραγούδι συμβολικό για τις χαμένες φυλές , παραδόσεις των ινδιάνων που τους κλέψανε τη ζωή οι βάρβαροι τυχοδιώχτες Αμερικάνοι. (σας λέει κάτι αυτό στο σήμερα;) Ενα τραγούδι γεμάτο ινδιάνικα ονόματα, ο καβαλάρης του ουρανού που παρόλη την αντιπάθειά των Μ.Μ.Ε. ξεχώρισε στις καρδιές των νέων φίλων μας και τώρα ρωτούσαν να μάθουν ποιοί είμαστε, από που ερχόμαστε. Η απάντηση δινόταν από άσχετους δημοσιογραφίσκους και υπάλληλους εταιρειών κι έλεγε ότι είμαστε ένα καινούργιο συγκρότημα που ονομάζεται (ακούστε) "ΠΑΝΙΝΕΣ ΚΟΥΚΛΕΣ". Ένα ταξίδι περιγράφει μέσα στίς ανεξερεύνητες χαμένες ατλαντίδες της ψυχής μου η μπαλάντα ΚΙ ΑΝ ΕΙΜΑΙ ΓΩ στέλνοντας ένα μήνυμα στον ίδιο μου τον εαυτό να παραμείνει ταπεινός και σινάμα περήφανος σαν τον αετό σε μια εποχή που θέλει οι έρποντες να ξεχωρίζουν. Πολλές φορές ύμνησα τη ΜΟΝΑΞΙΑ και σ΄αυτό το δίσκο δεν θα μπορούσε να μην έχει ξεχωριστή θέση, αυτή η αδελφή, η μάνα, η ερωμένη που γίνεται τα βράδια εταίρα και κλέβει ψυχές σαν μια τεράστια νυχτερίδα χορεύοντας σαν τη Σαλώμη πάνω στις πληγές μας. Κι όταν έρχεται η απελπισία και δεν ξέρω που να κρατηθώ έρχονται οι ΟΝΕΙΡΑΕΤΟΙ των παιδικών χρόνων μου και με παίρνουν ψηλά, μακριά απο καχύποπτους "φίλους" βγάζοντας με από το βυθό του βούρκου ενός ανέλπιδου κόσμου. Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι για όσους ψάχνουν μεσίες, γκουρού για να την ανακαλύψουν. Κι όμως η αλήθεια τόσο απλά είναι μέσα σου, είσαι εσύ, αρκεί νά 'σαι ο εαυτός σου. Υπήρξαν ατέλειωτα βράδια μεσα ΣΤΟ ΜΠΑΡ με τη ίδια αυτή συντροφιά, αυτή της γριά μάγισσας που μεταμορφώνεται δολοφονικά σαν ερωμένη και ζητά αίμα να τη κεράσεις καθώς σέρνει το χορό μέσα στους καπνούς και τους εφιάλτες. Το μόνο που φοβάται είναι ένας γλυκός έρωτας γιατί έχει τη δύναμη να λύσει τα μάγια λέγοντας σ' αγαπώ. Και τότε μπορώ να σου ορκιστώ ότι ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΠΛΗΡΩΘΩ θά΄μαι για πάντα σκιά σου και θα κάνω ότι μου ζητήσεις σαν φίλος πιστός που είναι τόσο ερωτευμένος μαζί σου, σε θέλει τόσο κι όμως εσύ δίνεις τον ερωτά σου σ' ότι σε πληγώνει. Ενα ΔΑΚΡΥ θα κυλά στη θυμησή σου γλυκέ μου ουρανέ και θα μπαίνει μέσα μου σαν πίνω το γλυκό κρασί της λησμονιάς που με κερνάς, (θυμάσαι;) εκεί στην αμμουδιά που νεράιδες έγραψαν το όνομά σου και μαρμαρωμένοι πρίγκηπες εραστές σου στείλαν το μήνυμα σου πως δε με θές ΑΓΑΠΗ πιά κοντά σου. Στου ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ τα πολύχρωμα λαμπιόνια σε αναζητώ, στα γελαστά πρόσωπα των παιδιών, στο νούμερο του ξυλοπόδαρου όρκου αγάπης παντοτινής, σε λάγνες χορεύτριες υποσχέσεις και θα υποκρίνομαι τη ευτυχία σαν μπορώ ακόμα ένα βράδι να έχω ένα δανεικό κερδισμένο φιλί σου. Στο ΠΕΡΝΑΣ ΚΑΛΑ λέω για ένα φίλο μου ασχημομούρη που όλοι τον ζηλεύουν και τον κηνυγούν. Έχει το ξόρκι, τη συνταγή για τη πραγματική αγάπη λένε και δεν τη δίνει σε κανέναν. Όμως η αλήθεια είναι ότι όλοι έχουμε ένα τέτοιο φίλο μέσα μας και μπορούμε να τον βρούμε πίσω από τα ανάγλυφα φιλιά εκεί που η αγάπη θέλει μπέσα. Κάποια στιγμή η ζωή σου γίνεται ταινία επιστημονικής φαντασίας, κόμικ κι έχεις να κάνεις με αστρομπατσονόμους που σε κηνυγούν σε μια κούρσα θανάτου. Φτάνεις στο γκρεμό, πίσω δεν υπάρχει επιστροφή και σύ τώρα πρέπει να διαλέξεις με ποιούς θα πας και ποιούς θα αφήσεις. Μια φωνή μέσα σου ουρλιάζει ΣΠΑΣΕ ΤΟ ΜΠΛΟΚΟ. Πηδάς στο απόλυτο κενό για μια έστω στιγμή ελευθερίας. Αν δε το κάνεις τότε να ξέρεις ότι μπορεί να είναι η τελευταία σου ευκαιρία και τότε φίλε θα καταλάβεις ότι ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΙΑ ΚΟΛΑΣΗ μακριά από την αγάπη που πρέπει να μάθεις να δίνεις και παίρνεις.

Τελειώνοντας κι αυτό το δίσκο ανακαλύπτουμε ότι γράψαμε ερωτικά τραγούδια, για την αγάπη μέσα σε μια ελεύθερη ζωή. Άλλωστε αυτή δε ψάχνουμε όλοι μας;

 
Loading...